Het Jaar van de Zombie

doorMichel K.

Time heeft ‘de demonstrant’ uitgeroepen als persoon van het jaar 2011. Een interessante keuze waar veel voor te zeggen is. Van het Tahrirplein in Caïro tot het Beursplein in Amsterdam, in 2011 was het bijna onmogelijk de leuzen roepende medemens te ontwijken. Toch was 2011 vooral het jaar van een ander fenomeen, de definitieve doorbraak van de zombie-cultus in de massacultuur. 2011 was het jaar waarin de zogenaamde ‘zombie walks’ zeer populair werden. Duizenden veelal volwassen mensen, besmeurd met nepbloed, en doodse grimassen trekkend, liepen en masse, in een soort macabere trance, door de straten van menig Westerse stad. Ook in Amsterdam vonden  eerder dit jaar zombie-optochten plaats. De optocht die dit jaar het meest in het oog sprong, was echter die in Mexico Stad. Maar liefst 9860 levende doden namen daar deel aan de optocht, een Guinness-record.

De meeste deelnemers zien het meedoen vooral als een lolletje, zoals 2011 ook het jaar was van menig gehypt lolletje, maar toch is er ook een onderliggende serieuze symboliek. Zoals ook het carnaval een symbolische functie heeft van het op de hak nemen van  maatschappelijke tegenstellingen en taboes, kenmerkt de  zombie-subcultuur zich door een, zij het ludiek, maar onmiskenbaar sterk anti-autoritair sentiment. Daarnaast denk ik dat mensen in toenemende mate gewaar worden dat het leven in een consumptiemaatschappij verrassend veel weg heeft van een gezombificeerde maatschappij. Zijn wij niet zombies als we ‘s-ochtends vroeg massaal in de file staan om naar het werk te gaan? Als we hutje mutje achter elkaar aan sjokken in warenhuizen als het weer kerst wordt?  Zombies zijn als het ware ‘geprogrammeerd’ om mensenvlees te consumeren.  Hersenloos. Geen reflectie. Zijn wij in zekere zin ook geen zombies geworden, geprogrammeerd om te consumeren? Wellicht een interessant gespreksonderwerp tijdens het kerstdiner in de donkere dagen van het Jaar van de Zombie.

http://www.youtube.com/watch?v=deV-HRO1sS8