Electrisch Vriendje

doorMichel K.

 

Als tiener raakte ik betoverd door het enige nummer van Gary Numan dat mij toen via de radio kon bereiken: Are Friends electric? Een lied waarvan ik aanvoelde dat de zanger mij ook aanvoelde. Zoals ook David Bowie dat met mij deed. Futuristische vervreemdingsromantiek voor verlegen jongens en meisjes. Wereldvreemd als ik ben, meende ik een sterke invloed op te pikken van de Science-Fiction boeken van de onvolprezen en eveneens wereldvreemde schrijver Philip K. Dick. I might be wrong, I might be right. Numan kende een zeer fanatieke schare fans, de Numanoids, en was eind jaren’70 voor even een superster in de synthetische 17de hemel. Wie herinnert het zich nog? Enfin. Ik ben zo vrij te zeggen dat The Pleasure Principle ook in 2013 overeind blijft als een vervoerende plaat. Muziek kan niet dateren. Alleen Humanoids kunnen hun jeugdigheid verliezen.

ThePleasurePrinciple1